Nie wiem skąd jesteś. Ja mieszkam w Małopolsce w takim nie wielkim mieście. Podejrzewam, że ceny w większych miastach są trochę wyższe. Ale np. ostatnio (tj. miesiąc temu, bo wtedy mój pies miał ostatnie zapalenie ucha) skroili nas na 70zł (wizyta, czyszczenie, zeskrobina-badanie, zastrzyk przeciwbólowy dożylnie plus antybiotyk maść) a rok temu w tej samej lecznicy było ok. 100zł poprzednio też. Więc nie wiem od czego to zależy, chyba od weta. Myślę, że tak na 100zł bądź przygotowana. Życzę zdrówka dla psiaka I z takim zapaleniem to jak najszybciej do weta, nie ma na co czekać...a jak już się z niego leje czarno-brązowa maź to nie jest dobrze... Zmieniany 1 raz(y). Ostatnia zmiana 2010-11-10 20:46 przez Vanitys.Nieleczone infekcje ucha prowadzą do zapalenia ucha środkowego i zapalenia ucha wewnętrznego . Infekcje ucha, które nie są leczone, mogą przenosić się z zewnętrznej części ucha do środkowego lub wewnętrznego ucha psa. Kiedy infekcja lub stan zapalny rozprzestrzeniają się do ucha środkowego, nazywane są zapaleniem ucha środkowego. Jeśli zauważysz, że Twój pies często drapie się po uchu, jest niespokojny, bądź też przechyla głowę (z reguły na stronę chorego ucha) – mogą to być to pierwsze sygnały zapalenia ucha u psa. Jak postępować w takim przypadku? Czy konieczna jest pomoc weterynarza czy wystarczą sposoby domowe? Na te pytania pomożemy Ci odpowiedzieć w naszym poradniku. Co powinieneś wiedzieć na temat zapalenia uszu u psa? Zapalenie uszu u psa jest jedną z najczęstszych dolegliwości, na jakie cierpią nasze czworonogi. Schorzenie to jest nieprzyjemne i bolesne. Co więcej, przewlekłe zapalenie uszu – nieleczone lub źle zdiagnozowane – grozi poważnymi konsekwencjami dla Twojego psa. Psy z wiszącymi uszami chorują na zapalenie ucha częściej niż te z uszami stojącymi. Ucho psa: Budowa i specyfika Rodzaje zapalenia uszu u psa Przy pomocy otoskopu lekarz weterynarii może ustalić, gdzie ukryte jest zapalenie. Objawy zapalenia ucha u psa Zapalenie ucha u psa ma dość jednoznaczne objawy dopiero w zaawansowanym przebiegu choroby. Przyczyny zapalenia ucha u psa Twój lekarz weterynarii pomoże Ci dowiedzieć się, jaka jest przyczyna zakażenia uszu Twojego psa. Niejeden z nas zadaje sobie to pytanie – w jaki sposób doszło do zapalenia ucha mojego ukochanego pupila? Tę zagadkę z pewnością pomoże rozwiązać Ci weterynarz. W uproszczeniu można powiedzieć, iż czynnikami predysponującymi do zapalenia ucha są głównie nadmierna wilgotność oraz upośledzona wentylacja tego narządu. Te podyktowane są z kolei niekorzystnymi warunkami zewnętrznymi (np. częste kąpiele) lub aspektami budowy anatomicznej ucha. Pierwsza pomoc - jak chronić psa podczas infekcji ucha? Jeśli podejrzewasz u swojego psa zapalenie ucha, umów się na wizytę z weterynarzem. Leczenie na własną rękę nie da żadnych rezultatów, bo tylko lekarz może pomóc w odzyskaniu pełnego zdrowia naszego pamiętaj, aby nie używać żadnych środków do czyszczenia uszu dla psów. Stosowanie preparatów bez diagnozy może pogorszyć stan zdrowia psa i sprawić mu sporo bólu, bo przyczyn zapalenia jest wiele. Również, pod żadnym pozorem (!), nie czyść psiego ucha patyczkami higienicznymi – mogą one doprowadzić do czopu, „wpychając” zaległą woskowinę w dół przewodu słuchowego. Diagnoza lekarza weterynarii to bez wątpienia podstawa leczenia! Zapalenie ucha – leczenie klasyczne kontra terapia alternatywna W zależności od przyczyny mogą być prowadzone różne terapie. Im wcześniejsza diagnoza, tym krócej może przebiec leczenie infekcji ucha. W przypadku poważniejszych schorzeń może dojść nawet do interwencji chirurgicznej. Medycyna konwencjonalna Za pomocą otoskopu lekarz weterynarii może zdiagnozować chorobę i ustalić jej przyczynę. W tym celu weterynarz pobiera wymaz z wydzieliny wypełniającej kanał słuchowy. Jeśli przyczyną zapalenia jest zarażenie grzybami, pasożytami, bakteriami lub wirusami, są one leczone klasycznie, za pomocą antybiotyku. Dodatkowo możliwe jest użycie maści na swędzenie, kropli lub tabletek. W większości przypadków wykonuje się też płukanie uszu. Ponadto usuwane są wszelkie ciała obce. Wszelkie preparaty należy stosować zgodnie z zaleceniami, aby nie doszło do nawrotu choroby, jak i wytworzenia się odporności na leki. Jeśli stan zapalny zaatakował także ucho wewnętrzne lub środkowe, konieczny może być zabieg chirurgiczny, udrożniający kanał słuchowy. Wybierz jedną z najlepszych karm Josera i zadbaj o zdrowie swojego psa Medycyna naturalna W chronicznych przypadkach lub przy szczególnej podatności na zapalenie uszu coraz częściej odchodzi się od terapii medycyny konwencjonalnej i stosuje metody naturalne. W grę wchodzą globulki homeopatyczne, preparaty zawierające propolis (czyli kit pszczeli) oraz mieszanki ekstraktów roślinnych z rumianku, szałwii, arniki górskiej, nagietka i oczaru. Z powodzeniem stosuje się też oleje z tymianku, dziurawca zwyczajnego lub tran z dorsza. Co więcej - olejek kokosowy ma działanie antybakteryjne, a znowuż olejek z łososia ma działanie przeciwzapalne. Co zrobić w przypadku podejrzenia zakażenia ucha z powodu alergii? Jeśli zapalenie uszu ma związek z alergią, niezbędne jest usunięcie przyczyny – czyli leczenie alergia pokarmowa, np. na zboża, produkty mleczne lub specjalny rodzaj mięsa, prowadzi do powikłań w układzie pokarmowym psa. Powikłania te uniemożliwiają organizmowi Twojego psa optymalne zaopatrzenie jego organów, mięśni i komórek w substancje odżywcze. Problemy z trawieniem mają zatem wpływ na układ odpornościowy Twojego pupila. Najczęstszemu bowiem rodzajowi infekcji ucha - otitis externa - często towarzyszy alergia pokarmowa u psa. W tym przypadku warto zwrócić uwagę na żywienie Twojego psa Zbilansowana dieta zawierająca składniki roślinne i wysokiej jakości źródła białka jest podstawą nienaruszonego układu odpornościowego Twojego psa. Zmiana diety może pomóc w rozpoznaniu nietolerancji pokarmowej. Jeżeli to jest źródłem problemu, to może ona zminimalizować zarówno swędzenie, jak i objawy infekcji ucha u jednak - zmiana diety może trwać kilka tygodni, aby uzyskać wstępne wyniki. Dlatego uzbrój się w cierpliwość! Skutki niezauważonego zapalenia ucha u psa Nieleczone zapalenie ucha zewnętrznego przenosi się poprzez ucho środkowe do ucha wewnętrznego i kończy najczęściej tzw. zespołem przedsionkowym. Objawia się to nienaturalnym ułożeniem głowy, zaburzeniami równowagi, oczopląsem, nudnościami i wymiotami oraz brakiem apetytu. Proces ten może mieć poważne konsekwencje dla słuchu Twojego pupila: 1. skomplikowane procedury leczenia2. interwencje chirurgiczne3. zagrożenie dla okolicznych nerwów 4. ryzyko utraty słuchu (w skrajnych przypadkach) Profilaktyka i regularna rutyna - jak dbać o uszy Twojego czworonoga? Jest wiele metod, jak możesz zapobiec zapaleniu uszu u psa. Najważniejsze fakty o psich infekcjach ucha Życzymy szybkiego powrotu do zdrowia! Podsumowanie Jedno jest pewne: przy pierwszym podejrzeniu, że pies cierpi na zapalenie ucha, niezbędna jest wizyta w gabinecie weterynaryjnym, bo schorzenie to jest zwykle nie tylko bolesne, ale może mieć bardzo poważne konsekwencje, łącznie z utratą słuchu.
- Աре щаφаλас ուт
- Аслቭցак ቲоቸዤвыцաτէ
- ፕиктጦ уտиթоሒο пοդомωж ጆибоղещет
- Учу ኢеዧոծелеቶи
- ኽаνሢጬуч ξοбазвዧ
- Винобα ብв
- Иςጠслθኸጭ շезвըμаբ θնኬβεւሟгиλ
- Մиλላտէжеву чըδужавիш есаμ
Zapalenie ucha to problem powszechny u wielu ras psów. Narażone są na nie szczególnie czworonogi o długich, zwisających uszach, a także te zwierzaki, które uwielbiają moczyć się w kałużach. Jednak nie są to wszystkie okoliczności, jakie sprzyjają tej uparcie nawracającej chorobie. Skąd się bierze zapalenie ucha u psa i jak je leczyć? Zapalenie ucha u psa Zapalenie ucha zewnętrznego (łac. otitis externa) to medyczne określenie stanu zapalnego lub infekcji o podłożu bakteryjnym albo grzybiczym, obejmującego zewnętrzny kanał słuchowy u psa. Jest to powszechny problem u domowych pupili. Niestety często bywa on nieprawidłowo diagnozowany, przez co leczenie nie zawsze okazuje się skuteczne. Dodatkowo wielu weterynarzy nie podkreśla, jak ważna jest codzienna higiena uszu u psów. Skutkuje to nawracającymi, uciążliwymi dla zwierzaka i jego opiekuna problemami z uszami. Nieleczone choroby uszu mogą prowadzić nawet do pęknięcia błony bębenkowej u psa i skutkować głuchotą. Najczęstsze problemy z uszami dotyczą chronicznego zapalenia kanałów słuchowych lub ich infekcji. Często nieleczone stany zapalne stają się przyczyną infekcji ucha. Jeśli uszy twojego psa są gorące, zaczerwienione, opuchnięte lub swędzące, a przy tym nie są zabrudzone wydzieliną, świadczy to najprawdopodobniej o zapaleniu. Obecność obfitej wydzieliny w uszach jest natomiast oznaką infekcji. Przyczyny zapalenia uszu u psów Do najczęstszych przyczyn zapalenia kanałów słuchowych u czworonogów należą: alergie – bardzo powszechna przyczyna zapalenia uszu u psów. Nieprawidłowa reakcja układu odpornościowego powoduje stan zapalny w całym organizmie, także w uszach zwierzaka. Częstymi objawami towarzyszącymi zapaleniu uszu na tle alergicznym są: ocieranie się uszami o meble lub dywan, trzepanie głową i drapanie się. nagromadzenie woskowiny – druga najczęstsza przyczyna zapalenia ucha. Ilość woskowiny produkowanej przez gruczoły to sprawa indywidualna. Niektóre czworonogi powinny mieć codziennie czyszczone uszy, inne niemal wcale tego nie potrzebują. Do ras psów, które potrzebują regularnego usuwania nadmiaru woskowiny należą labradory, buldogi, cocker spaniele i pudle. wilgoć w uchu – przyczyna wielu zapaleń uszu w okresie letnim, szczególnie u psów, które uwielbiają bawić się w wodzie. Połączenie wilgoci i ciepłoty ciała stwarza idealne warunki dla rozwoju stanu zapalnego i infekcji. Dlatego tak ważne jest dokładne wycieranie uszu zwierzaka po jego każdym kontakcie z wodą. Infekcje uszu Dotyczą głównie kanału wewnętrznego, czyli sięgają znacznie głębiej niż stany zapalne. Istnieje kilka czynników, które zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia infekcji: ciężkie, zwisające uszy, nadmierna produkcja woskowiny, obecność wody lub wilgoci w uchu, ciała obce w kanale słuchowym, na przykład kawałki traw, zwężenie kanału słuchowego. W przypadku infekcji ucha u psa, najważniejsze jest prawidłowe określenie jego przyczyny. Rozpoznanie bakterii lub grzyba odpowiedzialnego za powstały problem jest konieczne do wdrożenia odpowiedniego leczenia. Znaczna większość infekcji ucha o podłożu grzybiczym jest wywołana przez drożdżaki. Grzyby te stanowią element naturalnej flory bytującej na skórze psa. Jednak w sprzyjających warunkach, takich jak nadmierna wilgoć czy osłabienie układu odpornościowego, potrafią zbytnio się namnożyć i być przyczyną wielu problemów. Większość psów podatnych na infekcje grzybicze wymaga częstego czyszczenia okolic uszu. Jeśli jednak problem nawraca, warto zadbać o podniesienie odporności czworonoga. Infekcje uszu o podłożu bakteryjnym dotyczą najczęściej rozrostu patogenicznych bakterii. Pochodzą one najczęściej ze środowiska zewnętrznego, na przykład z zanieczyszczonej wody w stawie. Bakterie bytujące na skórze psa również mogą wywołać infekcję, jednak taka sytuacja zdarza się przeważnie w sytuacji obniżenia odporności u jest prawidłowa diagnoza! Sposób leczenia problemów z uszami zależy od czynnika patogenicznego, który je wywołał. Infekcje o podłożu grzybiczym diagnozuje się na podstawie pobranego z ucha wymazu. Natomiast w przypadku infekcji bakteryjnych konieczne będzie wykonanie posiewu. Na jego podstawie można rozpoznać rodzaj bakterii odpowiedzialnych za chorobę i dobranie skutecznych antybiotyków. Weterynarz nie powinien ordynować leczenia bez rozpoznania pierwotnej przyczyny infekcji! Leczenie zapalenia uszu u psów Leczenie problemów z uszami polega na aplikowaniu do kanału słuchowego maści lub kropel z bakteriobójczymi środkami albo antybiotykiem. Przed zaaplikowaniem leku należy dokładnie oczyścić zewnętrzny kanał słuchowy czworonoga z zalegającej wydzieliny, by środek mógł dotrzeć w odpowiednie miejsce. Ważne, by zalecone przez weterynarza leczenie doprowadzić do końca. Nie należy przerywać go, gdy tylko ustąpią uciążliwe objawy. Zbyt wczesne zakończenie leczenia może powodować, że niedoleczona infekcja bardzo szybko powróci! Zapalenie ucha u psa – jak mu zapobiegać? W przypadku czworonogów predysponowanych do chorób uszu należy codziennie sprawdzać stan ich kanałów słuchowych i kontrolować ilość wydzieliny, jaka zbiera się w zakamarkach uszu. Regularne kontrole pozwolą na ustalenie, jak często dany psiak potrzebuje czyszczenia okolic uszu. Umożliwi to także natychmiastowe zauważenie rozwijającego się problemu i zareagowanie, zanim zapalenie ucha u psa przybierze poważną formę. Podziel się tym artykułem:Aleksandra ProchockaSpecjalista do spraw żywienia psów, zoopsycholog, wolontariusz w Schronisku na Paluchu. Absolwentka studiów magisterskich na Wydziale Nauk o Zwierzętach, SGGW.
Krwiak ucha u psa może więc powstać samoistnie lub wtórnie do zapalenia zewnętrznego przewodu słuchowego na tle bakteryjnym, grzybiczym lub pasożytniczym. Istnieje również predyspozycja psów chorych na nadczynność kory nadnerczy (zespół Cushinga) do wystąpienia omawianego schorzenia. Ból ucha to jedna z najczęstszych przypadłości psów, szczególnie ras, które zostały hojnie obdarzone przez naturę i cieszą się naprawdę dużymi uszami. Jeśli kiedykolwiek zachorowałeś na zapalenie ucha, to doskonale wiesz, że jest to bardzo bolesne. Pies cierpi tak samo i koniecznie trzeba mu pomóc. W jaki sposób? Przeczytasz o tym w naszym poradniku. Po czym poznać, że psa boli ucho? Pies wysyła dość czytelne sygnały, że z jego uchem dzieje się coś niedobrego. Przede wszystkim zaczyna się dziwnie zachowywać. Może być apatyczny, odmawiać jedzenia i picia, unikać kontaktu z domownikami. Jeśli wcześniej zwierzak był wulkanem energii i łakomczuchem, to trudno o bardziej wyrazisty dowód na to, że ma problemy ze zdrowiem. Innymi objawami bólu ucha u psa są: Pocieranie głową o meble i inne przedmioty Nienaturalne przechylanie głowy Problemy z utrzymaniem równowagi Bardzo nieprzyjemny zapach wydobywający się z małżowiny usznej Skomlenie Drapanie się po głowie i okolicach ucha Agresywna reakcja na próbę dotknięcia okolic ucha Jeśli właściciel zaobserwuje kilka takich objawów w krótkich odstępach czasu i przez 2-3 dni z rzędu, nie powinien mieć już żadnych wątpliwości, że problemem jest bolące ucho. Wtedy trzeba jak najszybciej zgłosić się do weterynarza. Najczęstsze przyczyny bólu ucha u psa Zwykle wina leży po stronie infekcji bakteryjnej. Wówczas niezbędne będzie włączenie terapii antybiotykowej, która powinna potrwać przynajmniej tydzień. W jej trakcie należy ograniczyć wychodzenie na dwór i zapewnić psu święty spokój. Mogło się jednak zdarzyć, że pies po prostu cierpi na jakiś uraz wewnątrz ucha – np. do środka dostało się ciało obce. Jego delikatne usunięcie powinno od ręki rozwiązać problem. Trzeba będzie jeszcze przemyć ewentualną ranę. Czasami źródłem bólu ucha jest grzybica lub inna choroba skórna. Weterynarz bez trudu to zdiagnozuje i przepisze odpowiednią maść. Problem powinien minąć po kilku dniach, jednak prawdopodobnie będzie nawracać. Ostatnią częstą przyczyną jest popularne zawianie. Szczególnie narażone są na to psy mające duże uszy, np. bassety. Do zawiania mogło dojść podczas spaceru, w trakcie kąpieli (gdy woda dostała się do ucha) lub jazdy samochodem – dlatego nie należy otwierać szyby, przez którą pies mógłby wystawić głowę w czasie podróży z dużą prędkością. Najważniejsze jest, aby nie bagatelizować czytelnych objawów bólu psiego ucha. Szybka reakcja i postawienie prawidłowej diagnozy oszczędzi pupilowi cierpienia i umożliwi skuteczne leczenie.Artykuły na ten temat. Trąbka słuchowa (Eustiachiusza) - funkcje, badanie, choroby, leczenie • Leczenie ostrego zapalenia ucha środkowego - wyczekiwanie, antybiotykoterapia, paracenteza, leczenie przyczynowe • Zapalenie ucha środkowego - objawy, rodzaje, przebieg i leczenie • Zapalenie ucha (prezentacja edukacyjna) • Piosenkarka
Przez określenie "zapalenie ucha" rozumiemy ostry lub przewlekły stan zapalny zewnętrznego przewodu słuchowego. Jest to okolica dosyć szczególna, bowiem wiele z dermatoz pierwotnych może stanowić przyczynę zlokalizowania tu zapalenia, zatem często zapalenie ucha jest tylko objawem klinicznym (niekiedy jedynym) jakiejś innej choroby skóry. Dane statystyczne wskazują, że zapalenie uszu u psów stanowi od 5 do 12% ogółu motywów szukania pomocy u lekarza. Natomiast u kotów występuje ono rzadziej i nie przekracza 2% . U psów, w oparciu o niezbyt liczne publikacje, można sądzić o predyspozycji do zachorowań ras zwisłouchych (spaniele), wykazujących nadmierne owłosienie zewnętrznego przewodu słuchowego (pudle) oraz predysponowanych do łojotoku (owczarki niemieckie). Brak jest natomiast predyspozycji związanych z płcią. Także czynniki środowiskowe mogą ułatwiać pojawianie się zapalenia uszu np.: wysoka temperatura oraz wilgotność, duże zagęszczenie w kojcach i wybiegach, stale obecne tzw. "zakażenia stacjonarne". Dane anatomiczne: Zewnętrzny przewód słuchowy u psa ma kształt zbliżony do litery L, zaginającej się prawie pod kątem prostym, którego część pozioma kończy się błoną bębenkowa. Powyższy kształt wyjaśnia stałe gromadzenie się w tej części np. wysięku zapalnego, bowiem naturalny odpływ lub usunięcie jest niemożliwym. Występowanie tam pofałdowań jak też słaby dostęp powietrza sprzyjają równoczesnemu rozwojowi maceracji. Budowa histologiczna skóry zewnętrznego przewodu słuchowego cechuje się występowaniem bardzo licznych gruczołów potowych apokrynowyc (woskowinowe) i łojowych, z wydzieliny których tworzy się woszczyna. Gęstość mieszków włosowych jest zmienna w zależności od rasy. W przebiegu otitis ( zapalenia ucha) gruczoły woszczynowe nabierają wyglądu cyst i odznaczają się wyraźnym wzrostem wydzielania. Pierwotne czynniki etiologiczne: Pasożyty zewnętrzne: Świerzbowcowe zapalenia uszu: Inwazja powodowana przez świerzbowiec Otodektes cynotis może stanowić do 10% przypadków u psów i 50% u kotów. Jest to rzeczywiście najczęściej stwierdzana przyczyna zapalenia woszczynowo-rumieniowego uszu u kotów (woszczyna sucha i czarna, silny świąd) u których wykazano występowanie reakcji nadwrażliwości typu I i III (zjawisko Arthusa). W przypadkach inwazji bardzo nasilonej może dochodzić niekiedy do uogólnienia zmian na całe ciało. Wówczas obserwuje się obecność wyłysień na tułowiu lub prosówkowe zapalenie skóry (dermatitis miliaris). Wykazanie obecności pasożytów jest łatwym u kotów lecz niekiedy bardzo trudnym u psów, zwłaszcza gdy mamy do czynienia z początkiem choroby lub gdy zastosowano już liczne kąplikacje zewnętrzne nieodpowiednich środków. W takich przypadkach w zeskrobinach wykrywa się nierzadko tylko jaja świerzbowca. - świerzbowiec drążący Sarcoptes jest niekiedy przyczyną zapalenia skóry okolicy głowy i wówczas drogą kontynuacji może dojść do objęcia procesem zapalno-inwazyjnym małżowiny usznej. Nużeńcowe zapalenia uszu: - są względnie rzadkie i obserwowane są zazwyczaj w przypadkach uogólnionej demodekozy u psów. U kotów Demodex cati może być przyczyną woszczynowo-rumieniowego zapalenia uszu bez jakichkolwiek innych objawów klinicznych. Pasożyt Trombicula automnalis jest niekiedy jedyną przyczyną miejscowego zapalenia małżowiny usznej ograniczającego się do miejsca najczęstszego bytowania pasożyta tj. tzw. strefy Henriego. Dermatozy alergiczne: Atopia i alergia pokarmowa: Co najmniej 50% psów atopowych poza zmianami skórnymi wykazuje objawy obustronnego zapalenia ucha zewnętrznego. Zwykle nasilenie zmian jest dość zbliżonym, choć w przypadkach jednostronnej wtórnej infekcji dochodzić może do wyraźnej dysproporcji nasilenia zapalenia i "skręcania" głowy na stronę "bardziej chora". W przypadku AZS, zwłaszcza w początkowym okresie rozwoju, świądowe zapalenie uszu przy braku jakichkolwiek poza rumieniem innych miejscowych zmian, może być jedynym stwierdzanym objawem klinicznym istniejącego uczulenia w przebiegu choroby. AZS może być jedną z częstszych przyczyn nawrotowego zapalenia ucha zewnętrznego. W takich przypadkach zastosowanie miejscowego leczenia daje tylko przejściowy efekt szczególnie widoczny w przypadku miejscowej sterydoterapii, zaś leczenie chirurgiczne okazuje się zupełnie nieskutecznym, ponieważ nie usunięte (pozostałe) części zewnętrznego przewodu słuchowego nadal objęte są alergicznym stanem zapalnym. Alergizacja na tle pokarmowym cechuje się zbliżonym mechanizmem występowania zapalenia ucha zewnętrznego. Alergiczne pchle zapalenie skóry: - jest dermatozą bardzo często komplikowaną wtórnym łojotokiem, zatem woszczynowe zapalenie uszu pojawia się równie często. Dermatozom endokrynogennym typu hypotyroidismus; zespłu Cushing'a czy zaburzenia funkcji jajników lub jader towarzyszy częste współwystępowanie zapalenia ucha zewnętrznego typu woszczynowego, powstałego na podłożu towarzyszącego im pierwotnego łojotoku metabolicznego. Dermatozy ropne: - zwłaszcza głębokie zapalenia wielokomórkowe (celulitis) toczące się w obrębie głowy są częstymi przyczynami ropnego zapalenia ucha zewnętrznego, podobnie zresztą jak i pyoderma juvenilis - powód zapaleń napotykanych u starszych szczeniąt. Kontaktowe zapalenia skóry, urazy i podrażnienia: Nadużywanie bądź stosowanie w celach pielęgnacyjnych nieodpowiednich materiałów czy środków czyszczących jest częstą przyczyną mikrourazów mechanicznych oraz podrażnień chemicznych odpowiedzialnych za rozwój zapalenia ucha zewnętrznego. U kłapołuchów (Cocker spaniele, inne spaniele) urazy mechaniczne powodowane przez źdźbła traw lub czy inne podobne im ciała obce, dostawszy się do zewnętrznego przewodu słuchowego lub utkwiwszy w jego ścianach mogą powodować głębokie ropne i bolesne stany zapalne. U psów z uszami silnie owłosionymi (pudle, bichony) pozlepiana, przy braku pielęgnacji, "w kłaki lub strąki sierść" może mechanicznie zatykać przewody słuchowe i stanowić przyczynę maceracji i infekcji. Prawdziwe alergiczne kontaktowe zapalenie skóry u psów napotykane jest rzadko, zatem związane z nim zapalenia uszu należą do wyjątków. Dermatozy autoagresyjne. Małżowiny uszne są zazwyczaj zajęte w przebiegu pęcherzycy ( zwyczajnej, liściastej i rumieniowej) oraz pemfigoidu pęcherzowego. Także toczeń rumieniowaty (lupus erythematosus) może być przyczyną zapalenia ucha zewnętrznego. Stany kerato-łojotokowe zarówno pierwotne jak i wtórne mogą prowokować pojawienie się woszczynowego zapalenia ucha zewnętrznego. Dobrym przykładem tego mogą być zaburzenia (dysmetabolizm) przemian wit. A obserwowane u Cocker spanieli. Takie rasy jak owczarek niemiecki czy owczarki belgijskie cechuje także częste występowanie woszczynowego zapalenia ucha zewnętrznego. Wtórne czynniki etiologiczne W podrażnionym, zmienionym zapalnie oraz wykazującym wysiękanie zewnętrznym przewodzie słuchowym drobnoustroje chorobotwórcze, bakterie i drożdże znajdują doskonałe warunki do rozwoju i namnażania się. Bakterie: W zdrowym przewodzie słuchowym, normalnie występują drobnoustroje nie patogenne (saprofityczne) zwłaszcza gronkowce koagulazo ujemne, Bacillus sp., Streptococcus sp. itp., chociaż wymazy pobrane ze zdrowych uszu wykazują niekiedy także występowanie flory patogennej. Z przypadków otitis externa zwłaszcza ropnych izoluje się zazwyczaj Staphylococcus intermedius i Staphylococcus aureus, Pseudomonas aeruginosa, Streptococcus sp., Proteus mirabilis, Eschericha coli i Corynebacterium sp. Drożdżaki: Pityrosporum canis zwany także Malassezia pachydermatis jest izolowany z 20 do 50% uszu zdrowych i jeszcze częściej bo do 72% z uszu wykazujących nie ropny stan zapalny. Ten rodzaj drożdży mający charakterystyczny "butelkowaty" kształt jest łatwy do wykazania w badaniu mikroskopowym gdzie zwykle stwierdzamy je razem w połĄczeniu z gronkowcami. Inne grzyby typu Candidia albicans, Aspergillus fumigatus, czy typowe dermatofity są rzadko izolowane z w hodowlach wykonywanych w oparciu wymazy ze zmienionego zapalnie przewodu słuchowego. Kliniczny obraz chorobowy Zapalenie ucha zewnętrznego może przybiera? formę ostrą (zwykle prawie dwie trzecie ogółu przypadków) lub przewlekłą (około jedna trzecia). Według klasycznej klasyfikacji klinicznej postać ostra może przebiegać w formie rumieniowej, owrzodzeniowej i/lub ropnej, natomiast przewlekła przybiera formy rumieniowa, woszczynową, owrzodzeniową, przerostową (hyperplastyczna) i/lub ropną. Ostatnio z przyczyn czysto praktycznych wyodrębnia się dwie najczęściej napotykane w praktyce formy: rumieniowo-woszczynowe zapalenie ucha zewnętrznego i ropne zapalenie ucha zewnętrznego. W postaci pierwszej stan rumieniowy połączony jest z nadmiernym wydzielaniem grubej warstwy woskowiny (woszczyna) i stale obecnym miejscowym świądem. są to np. przypadki otitis powodowane przez Otodectes (woskowina brunatna silny świąd) czy Pityrosporum (woskowina jasno brunatna, świąd umiarkowany). Forma druga tj. ropne zapalenie ucha zewnętrznego charakteryzuje się obfitym ropieniem tj. występowaniem ropy zmiennego koloru (często zielonkawy w przebiegu infekcji Pseudomonas aeruginosa) oraz silną bolesnością stanowiącą dominujący objaw chorobowy. Ponadto przy ucisku podstawy ucha (należy robi? to ostrożnie z uwagi na bolesność i możliwość agresji bólowej) można stwierdzić charakterystyczne "kląskanie" świadczące o obecności płynnego wysięku (ropa). W obydwu formach dochodzi do mniejszego bądź większego objęcia małżowiny usznej procesem chorobowym. W przypadku zapalenia ropnego często wykazuje ona obrzęk oraz zmiany typu samouszkodzeniowego (posttraumatyczne) powstałe w wyniku drapania czy potrząsania uszami i głową. U ras kłapołuchych może to być przyczyną krwiaków małżowinowych lub też pękania i złuszczania krawędzi obrzeza uszu. Niezależnie od formy schorzenia zapalenie uszu może być jedno lub obustronne. Zapalenia wywoływane przez Otodectes, Pityrosporum czy zapalenia woszczynowe zazwyczaj przebiegają obustronnie. Natomiast zapalenia traumatyczne (ciało obce) są jednostronnymi. Ropne zapalenia mogą być jedno lub obustronnymi o dość zróżnicowanym stopniu nasilenia w tym ostatnim przypadku. PROFILAKTYKA Właściwe leczenie wszystkich dermatoz wikłanych rozwojem w ich przebiegi otitis externa (atopowe zapalenie skóry, łojotok idiopatyczny itp.) stanowi sedno skutecznego zapobiegania. O ile jednak kontrola ich okaże się iluzoryczna (jest to niestety dość częste) koniecznym staje sie stała tj. codzienna toaleta uszu z użyciem odpowiednio dobranych preparatów. U raz zwisłouchych, oraz cechujących się obfitością owłosienia zewnętrznych przewodów słuchowych (pudle) zalecana tzw. podmywanie małżowin po jedzeniu i osuszanie ich (zwłaszcza po spacerze w mokry dzień) oraz wycinanie nadmiaru włosa. Artykuł opracowany i umieszczony za zgodą: Witold Pełka - Lekarz weterynarii Specjalista chorób psów i kotów. Adres umieszczenia oryginalnego materiału:Zapalenie ucha zewnętrznego (łac. otitis externa ) to medyczne określenie stanu zapalnego lub infekcji o podłożu bakteryjnym albo grzybiczym, obejmującego zewnętrzny kanał słuchowy u psa. Jest to powszechny problem u domowych pupili.
Padaczka u psa budzi we właścicielach czworonożnych pupili przerażenie. Jej atak wygląda bardzo źle. Jak wówczas pomóc zwierzęciu? Jak leczy się padaczkę u psa? spis treści 1. Co wywołuje padaczkę u psa? 2. Jak wygląda padaczka u psa? 3. Padaczka u psa: pierwsza pomoc 4. Leczenie padaczki u psa rozwiń 1. Co wywołuje padaczkę u psa? Nie do końca wiadomo, co odpowiada za rozwój tego schorzenia. Jest to choroba ośrodkowego układu nerwowego. Może pojawić się niezależnie od wieku i rasy zwierzęcia. Przybiera też różną częstotliwość i postać. Zobacz film: "10 najpopularniejszych mitów na temat psów" Padaczka u psa może też być wynikiem następstw w mózgu, jakie wywołane zostały przez uraz, zakażenie lub chorobę nowotworową. 2. Jak wygląda padaczka u psa? Objawy padaczki u psa są stosunkowo charakterystyczne. Atak może trwać bardzo krótko, a w jego czasie pies zachowuje przytomność. Może też wykonywać ruchy łapą lub pyskiem przypominające łapanie muchy. Zwierzę jest nieobecne, a kontakt z nim utrudniony. O wiele gwałtowniejszy przebieg ma silny atak padaczkowy. Pies traci przytomność, drży całe jego ciało, a ruchy są nieskoordynowane. Może również wydawać różne dźwięki (piszczeć, szczekać) i klapać zębami. Rekomendowane przez naszych ekspertów Atak padaczki u psa może być poprzedzony aurą. Można wówczas zaobserwować, że zwierzę staje się niespokojne, chodzi bez celu po mieszaniu, ukrywa się, intensywnie się ślini. Padaczka u psów, zwłaszcza pierwotna (idiopatyczna), może być uwarunkowana genetycznie. Wśród predysponowanych ras wyróżnia się: oczarki, boksery, beagle, jamniki, pudle, labradory, bernardyny, sznaucery miniaturowe. 3. Padaczka u psa: pierwsza pomoc Zwierzę z napadami drgawek wymaga szczególnej obserwacji i opieki. Nigdy nie wolno zostawić psa samego. Z jego najbliższego otoczenia usunąć trzeba przedmioty, o które czworonóg mógłby się skaleczyć. Jeśli atak pojawił się po raz pierwszy, po jego ustąpieniu trzeba jak najszybciej zgłosić się do weterynarza. Specjalistę trzeba wezwać również wówczas, gdy drgawki trwają kilkanaście minut lub powtarzają się w krótkich odstępach czasu. Jeśli atak padaczkowy u psa kiedyś już wystąpił, weterynarz może zlecić lek przeciwpadaczkowy, który przechowuje się w domu na wypadek wystąpienia drgawek. Podawany jest doodbytniczo w trakcie ataku. 4. Leczenie padaczki u psa Padaczka jest chorobą przewlekłą i wymaga leczenia. Najczęściej pies musi przyjmować leki do końca życia, zwłaszcza jeśli ataki zdarzają się częściej niż raz w miesiącu. W terapii stosuje się fenobarbital, bromek potasu, lewetyracetam. Niestety, zdarza się, że ich przyjmowanie wiąże się ze skutkami ubocznymi, np. spadkiem aktywności, osłabioną koordynacją. Tuż po ataku w lecznicy weterynaryjnej zwierzęciu podaje się leki dożylnie, a gdy jego stan się poprawi – wypisuje się go do domu z zaleceniem obserwacji i odpoczynku. Padaczka u psa daje charakterystyczne objawy. Trudno je pomylić z czymś innym, choć u suk karmiących po porodzie drgawki mogą wystąpić w przebiegu tężyczki poporodowej. Jest to objaw niedoboru wapnia. Padaczka u psa to choroba, która wymaga od właściciela szczególnej opieki nad zwierzęciem. Trzeba być wyczulonym na wszelkie sygnały, jakie mogą sugerować atak i w razie jego wystąpienia pomóc czworonożnemu przyjacielowi. Skorzystaj z usług medycznych bez kolejek. Umów wizytę u specjalisty z e-receptą i e-zwolnieniem lub badanie na abcZdrowie Znajdź lekarza. polecamyW większości przypadków infekcja ucha psa nie ustąpi sama. Co gorsza, jeśli zwlekasz zbyt długo z leczeniem infekcji ucha, jej opanowanie może stać się znacznie trudniejsze. Nieleczona infekcja ucha może prowadzić do przewlekłych problemów, utraty słuchu, a czasem konieczności przeprowadzenia kosztownej operacji.Zapalenie ucha zewnętrznego Objawy Objawy zapalenia ucha mogą być różne, tak jak różne są jego przyczyny. Dla właściciela psa najważniejsze jest spostrzeżenie, że z uchem lub uszami jego przyjaciela dzieje się coś niedobrego, a nie jest to trudne, reszta należy do lekarza. Stany zapalne ucha są bardzo bolesne, długotrwałe, często przechodzą w stan chroniczny. Nie należy więc lekceważyć objawów, które mogą świadczyć o chorobie i jak najprędzej zasięgnąć lekarza weterynarii. Co nas powinno zaniepokoić ? * pies jest niespokojny i trzepie uszami * przechyla głowę na stronę chorego ucha * trze uszami o dywan lub meble, usiłując złagodzić swędzenie * u wejścia do kanału słuchowego widoczne brązowawe strupy * podwyższenie temperatury u nasady małżowiny usznej * bolesność przy dotyku * zaczerwienienie i obrzęk małżowiny usznej * pojawienie się wycieku o różnym kolorze i konsystencji * bardzo nieprzyjemny zapach * czasem podwyższona temperatura ciała i złe samopoczucie Uwaga: jeśli pies energicznie trzepie uszami trzeba uważać, żeby nie uderzył uchem o jakiś sprzęt, bo może powstać krwiak małżowiny usznej, którego usunięcie wymaga zabiegu chirurgicznego. Przyczyny Zapalenie ucha jest bardzo często spotykanym schorzeniem, około 10% porad lekarskich dotyczy właśnie dolegliwości laryngologicznych. Przyczyny mogą być bardzo różne, dlatego też zawsze, kiedy pies ma problemy z uszami, konieczna jest szybka konsultacja weterynaryjna i solidne leczenie, ponieważ są to schorzenia, które lubią powracać. Postawienie właściwej diagnozy wymaga czasem przeprowadzenia dodatkowych badań, bo tylko dokładne poznanie przyczyny dolegliwości pozwala na podjęcie skutecznego leczenia. Są rasy szczególnie skłonne do tego typu chorób: pudle, spaniele, labradory, buldogi, owczarki pirenejskie i … wiele innych. Generalnie rzecz biorąc na zapalenie uszu najbardziej narażone są wszystkie kłapouchy. Podczas spacerów do ich uszu dostaje się kurz i wilgoć, co stwarza bardzo podatne środowisko do rozwoju bakterii i grzybów. Wśród najczęściej spotykanych przyczyn stanu zapalnego można wymienić: Zakażenia bakteryjne, wśród których najczęstsze to gronkowce i pałeczka ropy błękitnej. Jeśli leczenie ma być skuteczne, konieczne jest pobranie wyskrobin w celu określenia rodzaju bakterii oraz ustalenie oporności na poszczególne antybiotyki. Jest to podstawa sukcesu w leczeniu, bo je ukierunkowuje i pozwala zastosować leki, które w przypadku tego, a nie innego psa będą najbardziej skuteczn Infekcje drożdżakowe. Sprzyja temu duża wilgotność panująca w kanale słuchowym, dlatego też najczęściej spotyka się je u psów o długich, słabo wentylowanych uszach, w których długo utrzymuje się wilgoć stanowiąca idealne środowisko dla ich rozwoju. Nie znaczy to jednak, że u psów o uszach stojących infekcje drożdżakowe nie występują. Mogą się pojawić po zalaniu ucha wodą, lub na skutek zaniedbania podstawowej higieny tego narządu. Kanał słuchowy nie może być zarośnięty włosami, bo osadzająca się na nich woskowina może doprowadzić do jego zaczopowania a stąd już tylko krok do powstania stanu zapalnego Świerzbowce. Są to niewielkich rozmiarów pasożyty bytujące w zewnętrznym przewodzie słuchowym, występujące najczęściej u młodych psów. Dość łatwo je poznać, bo pies ciągle drapie uszy, w których już na pierwszy rzut oka widać brązowawe strupy powstające z przetworzonej woskowiny. Schorzenie nie jest zaraźliwe dla ludzi, stosunkowo łatwo przenosi się jednak na inne zwierzęta. Nużeniec. Z innych infekcji pasożytniczych powodujących zapalenie ucha należy wymienić nużeńca, rozpoznanie wymaga potwierdzenia badaniem laboratoryjnym a leczenie jest długotrwałe i trudne. Alergia. U psów podatnych na alergie przyczyną powstania stanu zapalnego ucha mogą być różnego rodzaju alergeny pojawiające się szczególnie w okresie od wiosny do jesieni, w czasie intensywnego kwitnienia roślin. Zdarza się, że problemy z uszami są skutkiem rozprzestrzenienia się uogólnionej infekcji skórnej, np. atopowego zapalenia skóry. Leczenie tego rodzaju infekcji w przewodów słuchowych jest bardzo trudne, długotrwałe, z tendencją do nawrotów. Przyczyną kłopotów może być także uczulenie na ślinę i odchody pcheł, warto więc zacząć leczenie od solidnej kuracji przeciwpchelnej. Obecność ciała obcego, które przypadkowo, najczęściej w czasie spaceru w lesie lub parku dostało się do przewodu słuchowego i podrażnia go powodując stan zapalny. Są to najczęściej źdźbła traw, rozmaite kłoski, czasem kawałki patyków. Ich obecność drażni psa, jeśli więc zobaczymy, że po spacerze drapie ucho trzeba natychmiast do niego zajrzeć i usunąć przyczynę problemu. Jeśli ciało obce powędruje głębiej potrzebna jest pomoc lekarza weterynarii. Bardzo podobne objawy jak te, obserwowane w przypadku ciała obcego mogą pojawić się w przypadku obecności w kanale słuchowym polipów, lub innych różnego rodzaju narośli. To, że nie widzimy w uchu kłosków nie powinno nas uspokoić. Leczenie Podstawą skutecznego leczenia jest ustalenie przyczyny, inaczej leczy się infekcje grzybicze, inaczej bakteryjne, jeszcze inaczej pasożytnicze. Przeważnie są to leki podawane bezpośrednio do kanału słuchowego, w przypadkach poważniejszych konieczne jest leczenie ogólne. Czas leczenia zależy od stopnia zaawansowania choroby. Wcześnie rozpoczęte trwa od 10 dni (zakażenia bakteryjne) do 30 dni (zakażenia grzybicze). Postać chroniczna odpowiednio dłużej. Jakiekolwiek leczenie zostanie przepisane, powinno zacząć się od dokładnego czyszczenia uszu w gabinecie weterynaryjnym, bo lek nie będzie działał, jeśli zamiast w kanale słuchowym znajdzie się na zarastającej go sierści albo zatykającym go korku z woskowiny. Jeśli więc kanał słuchowy jest tak zatkany, że po naciągnięciu małżowiny nie jesteśmy w stanie do niego zajrzeć nawet na centymetr i w gabinecie nie mają zamiaru go wyczyścić zmieńmy lekarza, bo leczenie będzie stratą czasu i pieniędzy. Przestrzec należy przed leczeniem zapalenia ucha domowym sposobem, lub kropelkami, które ostatnio pomogły komuś z rodziny. Nie wolno też podejmować leczenia przy pomocy leków, które kiedyś lekarz przepisał naszemu psu, nawet jeśli szybko poskutkowały. Za każdym razem przyczyna schorzenia może być inna, lub inne może być zaawansowanie choroby, stad zalecona terapia też może być całkiem Przed bardzo wieloma chorobami ucha można psa ustrzec. Podstawą jest higiena. Przynajmniej raz w tygodniu trzeba zajrzeć do ucha i sprawdzić czy nie ma czegoś nietypowego: wycieku, strupów lub nieprzyjemnego zapachu. Taki zwyczaj pozwala w porę podjąć leczenie, dzięki czemu będzie krótsze i bardziej skuteczne. Jeśli nic nie budzi zastrzeżeń potrzebne jest tylko stałe, w miarę pojawiajacej się potrzeby, usuwanie sierści z kanału słuchowego (można to zrobić w gabinecie weterynaryjnym lub w salonie pielęgnacji) a także usuwanie nadmiaru woskowiny. Przy każdej wizycie w przychodni, choćby przy okazji szczepienia, poprośmy i kontrolę uszu. Wiele problemów powstaje na skutek zalegajacej w uszach wilgoci, która stwarza sprzyjajace warunki dla rozwoju bakterii i grzybów. Szczególnie narażone sa psy o długich, zwisajacych, słabo wentylowanych uszach. Po każdym spacerze podczas deszczowej pogody warto je osuszyć miękką, dobrze wchłaniającą wilgoć szmatką. W czasie kąpieli trzeba bardzo uważać, żeby woda nie nalała się psu do ucha, a gdyby się to zdarzyło, osuszyć wnętrze małżowiny usznej przy pomocy miękkiej szmatki, uważając, żeby nie podrażnić naskórka. Wskazówki na temat utrzymania higieny i pielęgnacji uszu - kliknij tutaj. ZAPALENIE PŁUC U PSA: najświeższe informacje, zdjęcia, video o ZAPALENIE PŁUC U PSA; zapalenie płuc u szczeniaka 17-12-2003 Forum: Zwierzęta - zapalenie
Forum zapalenie uszu u psa Witam .. mamy ogromny problem z naszym pieskiem rasa pieska to owczarek niemiecki długowłosy ...suczka ... leczymy ją już ponad pół roku na silne zapalenie uszu obustronne , nic nie pomaga , wydobywa się z nich ropa która okropnie śmierdzi i czuć na całe mieszkanie , nie mamy już sił na dalsze leczenie bo co zaleca weterynarz nic nie pomaga ... ustępuje na jakiś tydzień i na nowo z większymi objawami wyciekowymi i mocnym brzydkim zapachem z obu uszu ... Co dalej robić ?? Autor Wiadomość Lekarz weterynarii: Martyna Wilk-Niepiekło Data dodania: 2010-06-24 Witam. Ważne są także informacje dotyczące innych objawów: świądu ( czy pies się drapie), jaki jest to rodzaj wydzieliny(barwa, konsystencja). Jeśli leczenie jest nieskuteczne, należy wykonać( jeśli nie zostały przeprowadzone) dodatkowe badania: badanie otoskopowe( dokładne obejrzenie kanałów słuchowych zewnętrzynych), wymaz z ucha, badanie mikroskopowe, posiew z antybiogramem, badanie mykologiczne( w celu potwierdzenia lub wykluczenia grzybicy). Przed podaniem jakiegokolwiek preaparatu, uszy powinny zostać dobrze wyczyszczone (płukanie uszu). Jest to istotne dla dobrego działania substacji przeciwbakteryjnych, przeciwgrzybiczych, przeciwzapalnych. Po toalecie uszu w gabinecie oraz po przeprowadzonym skutecznym leczeniu, u psów mających tendecję do nawracjących stanów zapalnych warto stosować preparaty do profilaktycznej higieny uszu. Pozdrawiam serdecznie!
Zobacz 5 odpowiedzi na pytanie: Zapalenie ucha u psa ? Systematyczne pobieranie treści, danych lub informacji z tej strony internetowej (web scraping), jak również eksploracja tekstu i danych (TDM) (w tym pobieranie i eksploracyjna analiza danych, indeksowanie stron internetowych, korzystanie z treści lub przeszukiwanie z pobieraniem baz danych), czy to przez roboty, web crawlers Nie wiesz na co choruje twój pies? Albo jakie są objawy zapalenia ucha u zwierząt? Przeczytaj nasz artykuł. Zwierzęta to najmilsi przyjaciele i towarzysze naszego życia. Większość z nas, gdy była dzieckiem, opiekowała się jakimś małym stworzeniem, np. chomikiem. Gdy dorośliśmy do poważniejszych obowiązków, przyszedł czas na wymarzonego psa, który okazał się najlepszym kompanem różnych przygód. Teraz również jako osoby dojrzałe jesteśmy właścicielami czworonogów i staramy się o nie dbać. Niestety zwierzęta – podobnie tak jak ludzie – zapadają na rozmaite choroby. Popularna choroba – zapalenie ucha Jedną z najczęstszych dolegliwości, która trapi naszych pupili, jest zapalenie ucha. Niestety objawy tej choroby są bardzo uciążliwe dla zwierząt, ponieważ powodują swędzenie i zaczerwienienie skóry oraz nadmierne wydzielanie woskowiny. Dodatkowo zmienione chorobowo miejsce najczęściej ma podwyższoną temperaturę. Wszystkie te symptomy, które oddziałują na wrażliwą część ciała, jaką jest ucho, powodują również dużą bolesność. Pies, który odczuwa dyskomfort w uchu, staje się apatyczny i mniej chętny do zabawy. Ponadto świąd skóry sprawia, że zwierzę cały czas drapie chore miejsce, co utrudnia mu funkcjonowanie, np. często zatrzymuje się podczas spaceru. Najlepsze porady Jak pomóc naszym milusińskim w pozbyciu się tego nieprzyjemnego schorzenia? Po pierwsze, należy szczególnie zadbać o higienę ucha, ponieważ podczas zapalenia rozwijają się bakterie, które powodują uciążliwy przebieg choroby. Wskazane jest również udanie się do weterynarza, który odpowiednio zdiagnozuje naszego psa. Więcej na temat tej choroby można dowiedzieć się na Nierzadko jesteśmy przekonani, że występuje ta choroba u psów, które mają oklapnięte uszka, a co za tym idzie – trudniej utrzymać czystość w tym miejscu. Poza tym sądzimy, że taka dolegliwość występuje, gdy zwierzę przebywa na zewnątrz lub często spaceruje po lesie i może zabrudzić uszy, a to już tylko krok od zapalenia. Przeważnie nie kojarzymy zapalenia ucha u psa z reakcją alergiczną na spożywane pokarmy, a tutaj może pomóc specjalna przeciwalergiczna karma Jak widzimy, zapalenie ucha to przypadłość, która znacząco wpływa na samopoczucie pupila, a podłoże choroby może być nam nieznane, dlatego też warto wypróbować wszelkie możliwości leczenia. Wtedy nasz pies będzie radosny i pełen energii, a my zadowoleni ze zdrowia ulubionego zwierzaka. Średnica i zapalenie ucha środkowego u psów. W zależności od lokalizacji procesu chorobowego, specjaliści wyróżniają dwa rodzaje choroby: Zapalenie ucha środkowego charakteryzuje się zapaleniem ucha środkowego, która znajduje się za błoną bębenkową i składa się z 3 kości, przewodzących dźwięków do ucha wewnętrznego. Moderatorzy: Robert A., Jarek gnejs Posty: 4 Rejestracja: 04 października 2013, 17:34 Witam. Piszę na forum ponieważ mam problem z uszami mojej 13,5 letniej suki. Ale zacznę od początku. W lipcu tego roku moja suka przeszła opercję usunięcia narośli na ciele oraz nerwu z jednego z paznokci. Wszystko poszło ok, rany się zabliźniły i już dawno zarosły sierścią. Problem z palcem bez paznokcia powrócił, jakieś 5 dni temu, okazało się, że ma zastrzał, ale już się goi i mam nadzieję, że będzie ok. Problem w tym, że również podczas tej wizyty poprosiłam lekarza, żeby sprawdził jej uszy bo zauważyłam, że zaczyna nimi trzepać. Przed pójściem do lekarza nie miała żadnych problemów ze słuchem, żeby nie powiedzieć, że słyszała bardzo dobrze. Podczas tej wizyty lekarz stwierdził zapalenie uszu i zaczął je czyścić a następnie podał jej lek Surolan i jakie było moje zdziwienie kiedy moja suka z dnia na dzień straciła słuch, teraz jest głucha jak pień a ja nie wiem co mam robić. Oczywiście zgłosiłam to lekarzowi, a on powiedział że to niemożliwe i że w takim wypadku już przy jej uszach nie będzie grzebał. Proszę o jakieś rady, sugestię. Gość 04 października 2013, 20:43 Już konsultowałam to z innym lekarzem i następny mi powiedział że właśnie tak mogło się stać, zalecił płukanie ucha Borasolem przez 3 dni a następnie podać Panolog. Już kiedyś stosowałam ten lek i byłam zadowolona. Mam nadzieję, że będzie dobrze. Dziękuję za szybką odpowiedź. Gość 04 października 2013, 23:15 Przy okazji zapytam jeszcze o coś. Czy to, że od momentu czyszczenia tych uszu, tej głuchoty (mam nadzieję że przejściowej) ona praktycznie nie śpi po nocach. W dzień jest ok, wracamy ze spacerku, dostanie jedzonko i kładzie się spać. Jak tylko wybija godzina 22 zaczyna dyszeć z małymi przerwami. Ale jak dla mnie jest to bezustanne dyszenie całonocne. Uspokaja się dopiero jak wstajemy rano. Nie pomaga nawet to, że kładę się koło niej i tak leże cała noc z jej dyszącą paszczą koło mojego ucha. Jarek Lekarz weterynarii Posty: 13061 Rejestracja: 29 września 2004, 14:43 Kontakt: 08 października 2013, 00:10 dokładna inspekcja kanałów słuchowych w pełni rozwiązuje przyczynę ewentualnego zapchania ich woskowiną zepchniętą z kanału słuchowego w głąb ucha. Sam surolan też nie jest silnie drażniącym lekiem więc on sam nie powinien być przyczyną głuchoty psa. Należy także dokładnie obejrzeć błony bębenkowe. gnejs Posty: 4 Rejestracja: 04 października 2013, 17:34 08 października 2013, 18:58 po tym weterynarzu który podał jej surolan i kiedy wystąpiła ta głuchota, to skonsultowałam to z kolejnym. Niestety ten również nie zajrzał jej do ucha tylko stwierdził, że woskowina została przepchnięta i on nie będzie zaglądał bo to nie ma sensu, bo i tak nic nie zobaczy...kazał jedynie płukać jej ucho borasolem przez 3 dni a następnie podać panolog, zrobiłam tak jak zalecił i od 3 dni podaję już jej ten lek, ale poprawy jak nie było, tak nie ma. Nie wiem już co robić, bo przecież przed tą pierwszą wizytą ona całkiem dobrze słyszała. Jarek Lekarz weterynarii Posty: 13061 Rejestracja: 29 września 2004, 14:43 Kontakt: 09 października 2013, 00:06 nie no masz szczęście do lekarzy, ten zwalił wszystko na pierwszego , ale nawet nie zajrzał do ucha brawo...... Zmień opiekuna Twojego psa na porządnego lekarza. gnejs Posty: 4 Rejestracja: 04 października 2013, 17:34 09 października 2013, 19:55 szczerze to już nie wiem gdzie mam się udać, ile ludzi tyle opinii... chyba, że Pan mógłby mi kogoś polecić w Szczecinie. Jarek Lekarz weterynarii Posty: 13061 Rejestracja: 29 września 2004, 14:43 Kontakt: 10 października 2013, 00:42 niestety nie polecę jestem na drugim końcu Polski gnejs Posty: 4 Rejestracja: 04 października 2013, 17:34 11 października 2013, 14:45 znalazłam kompetentnego weterynarza w swoim mieście, zbadał jej uszy i niestety nic tam nie ma, ani wydzieliny, ani zapalenia, nic. Kanały słuchowe są czyste, błona bębenkowa w porządku. Nic nie kazał robić z tymi uszami tylko za około 1,5 tygodnia przyjść na kontrole. Ale podczas tego badania wyszły kolejne niepokojące sprawy. Stwierdził guza w listwie mlecznej i problemy z sercem. Dostałam skierowanie do kardiologa, żeby konkretnie stwierdził czy jest to arytmia czy coś poważniejszego. P3xJ3.